Nieuwsbrief te lezen in Het Contactblad Stichting 1940-1945 najaar 2016

Conferentie Internationaal Ravensbrück Comité, Wenen – 17-21 mei 2016. Onze dank gaat uit naar het Oostenrijkse Ravensbrück Comité die dit jaar de gastvrouwen waren voor de Conferentie. Uit ervaring weten we de ongelofelijke hoeveelheid werk die de organisatie met zich mee brengt. Alles was perfect geregeld. Alle hulde. Onder de afgevaardigden waren nog 7 overlevenden die deel namen aan de conferentie. Verheugend was dat twee landen weer aanwezig waren.
Belgie:
Na het wegvallen van Simone de Gueldre (gezondheid) was Belgie sinds 2 jaar niet meer vertegenwoordigd.
Nu aanwezig: Héléne Franssu uit Brussel (dochter van) die bezig is het Belgische Comité nieuw leven in te blazen.
Polen:
Al zeker 10 jaar, na het overlijden van Katarina Usarek, was Polen niet meer vertegenwoordigd.
In Polen zijn over het hele land kleine groepen en organisaties verspreid.
4 organisaties hebben contact gezocht met Ravensbrück. Nu waren namens de grootste van hen Barbara Plotrowska (overlevende) en Hanna Nowakowska op de conferentie aanwezig.
Door het wegvallen van verschillende Comitéleden konden we de volgende nieuwe leden begroeten:
Stella Nikiforova – Rusland
Dominique Villard – ADIR Frankrijk
Mirella Stanzione – overlevende – Italië
Carmen Rei-Granger – Spanje

Welke zaken kwamen aan de orde.
Verslag Insa Eschebach – Leidster Ravensbrück.
Barakken : Er zijn in Duitsland 3 originele barakken opgespoord.Ravensbrück wil er één, men gaat  in gesprek hierover met Land Brandenburg.
Braakliggend terrein: Buiten het tegenwoordige terrein van Ravensbrück ligt een stuk braakliggend land waar niets mee gedaan wordt. Dit hoorde oorspronkelijk bij het kamp. Er stonden barakken waar gevangenen hebben gezeten. Ravensbrück wil het terrein terug. Men is in gesprek hierover met Land Brandenburg.
Problemen met de Polen. Op de herdenking van 17 april waren heel veel Polen aanwezig. Op zich verheugend. Echter een aantal Polen was in uniform en er waren heel veel Poolse vlaggen. Dit wat overweldigend gedrag werd door heel veel aanwezigen niet in dank afgenomen.
Insa vindt de Polen te nationalistisch, alle gevangenen in Ravensbrück , waar vandaan dan ook, waren gelijk, en Ravensbrück gaat met de Poolse organisaties hierover in gesprek. Vergadering akkoord.
Ravensbrück hanteert de afspraak: buiten de officiële monumenten geen monumenten, plaquettes e.d. op het terrein. Naast de muur is een mooi stukje bos waar gelegenheid is om dit soort monumenten te plaatsen.
Ons beeldje uit Heerhugowaard staat daar ook. De Polen hebben daar een plaquette onthuld maar eisen dat die aan het crematorium bevestigd wordt. Insa heeft geweigerd. Vergadering akkoord met weigering.
Het bezoek aan Ravensbrück telt ieder jaar ongeveer 100.000 bezoekers. Gestreefd wordt naar meer. Verder heeft Insa een aantal plannen voor de komende tijd genoemd, die zijn terug te vinden in het programma van Ravensbrück, op de website.
Voorstel Oostenrijk, gesteund door Duitsland. Willen het woord “Mahn” terug bij de ingang van de Gedenkstätte. Vinden dat Ravensbrück niet alleen een herdenkingsplaats is, maar zeker in deze tijd, moet waarschuwen. Willen een brief naar het Land Brandenburg (waar de beslissing genomen is om het woord Mahn te laten vervallen) met de eis dat de oorspronkelijke naam, Mahn- und Gedenkstätte terug te vinden is bij de ingang. Insa denkt dat het niet veel uit zal halen, maar adviseert te schrijven. Dat geeft een handvat voor discussie. Vergadering stemt er mee in.
Berichten uit de landen.
Verslagen van alle landen. Wat ze in het afgelopen jaar gedaan hebben en wat hun plannen voor de toekomst zijn. Namens ons Comité heb ik het verslag gedaan.
Er is namens de Conferentie een eindverklaring opgesteld. Er is lang over de tekst gediscussieerd. Deze werd met algemene stemmen aangenomen, gaat naar de Europese Commissie en naar alle aangesloten landen.
Het secretariaat zal controleren wie heeft gereageerd.

Greet Roodveldt

Eindconclusie IRK

Het Internationale Ravensbrück-Komitee ( IRK ) , dat de overlevende gevangenen uit het vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück en hun familieleden vertegenwoordigt, had dit jaar de gezamenlijke bijeenkomst van  17 – 21 mei 2016 in Wenen. De gedelegeerden uit 12 landen van Europa kwamen tot het volgende besluit:

Voor een tolerant Europa dat zich openstelt voor de wereld 

Het IRK is zeer bezorgd over de jongste politieke ontwikkelingen in Europa. Deze wordt gekenmerkt door vijandigheid ten opzichte van vreemden, gewelduitbarstingen en racisme. Rechts-extreme groeperingen en partijen mobiliseren en radicaliseren grote delen van de bevolking met populistische leuzen. Zij wakkeren angst voor de toekomst aan en zaaien haat jegens vreemdelingen. Hun doel is een ander Europa waarin wezenlijke elementen die tot dusver onze waarden vertegenwoordigen, buiten spel te zetten. Wij doen een beroep op het Europese Parlement en alle regeringen in Europa: Roep het forceren hiervan een halt toe! Wij, de vervolgden van het Naziregime en hun familieleden, hebben aan den lijve op pijnlijke wijze ondervonden, waar deze ontwikkeling toe lijdt. De Europese gedachte, die verbonden is met de voorstelling van vrijheid, mensenrechten en tolerantie, heeft zijn wortels niet op de laatste plaats in de internationale solidariteit, die de gevangenen in de nationaalsocialistische concentratiekampen om te kunnen overleven, in praktijk brachten. Het IRK veroordeelt de islamitische terreur. Maar deze kan en mag niet bestreden worden, door de grondrechten buiten werking te stellen. Het recht op asiel moet bewaard blijven. Europa mag zich niet tegenover mensen, die in hun vaderland uit politieke overwegingen vervolgd worden of voor oorlog en geweld vluchten, achter barrières verschansen. Wij wijzen erop dat talloze vervolgden de periode van het Naziregime slechts konden overleven omdat zij als vluchteling in andere landen toevlucht vonden. De overlevenden van de concentratiekampen kennen oorlog en geweld uit eigen ervaring. Wij zijn ontstelt over de behandeling, die vluchtelingen in Europa ondervinden. De vertwijfelde mensen, waaronder vrouwen en kinderen doen ons denken aan de dodenmarsen van de  concentratiekampgevangenen uit het jaar 1945. Over de manier, waarmee met vrouwen en kinderen omgegaan wordt, zijn wij hoogst verontwaardigd. Zij zoeken bij ons bescherming en worden in plaats daarvan in kampen mishandeld en misbruikt. In de Terugnameovereenkomst tussen de EU en Turkije van maart 2016 zien wij een directe schending van het asielrecht. Vluchtelingen worden onder dwang naar een land gedeporteerd, dat zich van de elementaire  mensenrechten niets aantrekt, en dat met zijn politieke visie over de Islamitische Staat  bijgedragen heeft aan de islamitische terreur. Momenteel worden mensen opnieuw gedwongen om riskante vluchtwegen over de Middellandse Zee te gebruiken. De hoop van mensen, hun aanspraak op een leven zonder oorlog in rechtvaardigheid en vrijheid, mag niet door prikkeldraad worden ingeperkt. Wij willen niet dat onze tijd die van een massa stervende vluchtelingen wordt.             Wenen, 20/05/2016

Nieuwsbrief te lezen in Het Contactblad Stichting 1940-1945 zomer 2016

Jongerenreis naar Ravensbrück.
Op maandag 14 maart 2016 vertrokken 45 scholieren met de bus naar Berlijn en Ravensbrück. Scholieren van verschillende middelbare scholen uit Heerhugowaard, samen met hun begeleidende docenten en de secretaris van het Comité. De reis is in overleg met de Stichting Comité Vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück, de docenten van de scholen en de educatieve dienst van Ravensbrück voorbereid. Mevrouw Beppie Ottenbros, overlevende van Vught, Auschwitz en Ravensbrück heeft van te voren een gastles gegeven. De leerlingen maken ook een dichtbundel mbt het onderwerp. De leerlingen van het Clusiuscollege verzorgen de bloemen, die tijdens een kleine ceremonie, ter nagedachtenis aan de slachtoffers van Ravensbrück bij het monument gelegd worden. De rozen worden in de Schwedtsee geworpen en er worden gedichten gelezen. Wij bezoeken in Berlijn het Holocaust Monument en Museum, Check Point Charlie, het informatiepunt in de Bernauerstrasze over de muur, de Eastsidegallery en de Berliner Dom. Op woensdag  gaan wij een hele dag naar Ravensbrück. De leerlingen krijgen een korte uitleg over het kampterrein in het bezoekersinformatiecentrum, waarna ze in groepjes, met hun docenten het terrein en de tentoonstellingen bezoeken. Op de laatste avond presenteren de leerlingen in groepjes hun ervaringen van de week, waarna zij de volgende ochtend vroeg weer naar huis terugkeren.

Herdenking Ravensbrück.
In het weekend van 16 en 17 april 2016 vond de herdenking plaats in Ravensbrück. Gusta Olivier-Vonk was met haar zoon en kleindochter aanwezig bij deze herdenking en heeft namens alle Nederlandse slachtoffers van Ravensbrück bloemen gelegd bij het monument.

Ravensbrückherdenking op het Museumplein 24 april 2016.
Ondanks het ontzettend slechte weer waren er veel belangstellenden. Met als speciale gasten de overlevenden van Ravensbrück, mevrouw Gisela Söhnlein, mevrouw Marianne de Burger, mevrouw Selma v.d. Perre en mevrouw Beppie Ottenbros. De koffie werd voorafgaand aan de herdenking verzorgd door onze gastheer van die dag: Gazprom. Na afloop werd daar een voortreffelijke lunch verzorgd. Na een korte stille tocht naar het Monument begon om 12.00 uur de herdenking. Daar spraken mevrouw Greet Roodveldt, voorzitter van de Stichting Comité Vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück en mevrouw Vera Bergkamp, lid van de Tweede kamer voor D66. Heddy Lester, Frank Affolter en Maarten Peters zorgden voor de muzikale bijdragen. Juist toen was het vreselijk slecht weer. Hagelstenen en storm. Dat kwam de kwaliteit van het geluid niet helemaal ten goede. ‘Bevroren tranen’ vielen uit de hemel. Door de storm was het blad met de namen van organisaties, ambassades en personen die bloemen of kransen zouden leggen weggewaaid in een plas. Het kan zijn dat dat onderdeel van de herdenking wat rommelig overkwam en waarschijnlijk is ook niet de goede volgorde aangehouden. Gelukkig zijn alle bloemen uiteindelijk bij het monument gelegd.

Paboreis naar Ravensbrück.
Vanuit Deventer vertrokken op 29 april 2016,  45 Pabostudenten voor een educatieve werkweek naar Ravensbrück. Een werkweek, begeleid door Selma v.d. Perre en Emmie Arbel, overlevenden van o.a. Ravensbrück, Greet Roodveldt als ‘ kind van’, medewerkers van het herinneringscentrum kamp Westerbork Michiel Smit, José Martin en Patricia Lübbers, de Educatieve Dienst van Ravensbrück Matthias Heyl, Cees v.d. Kooij (historicus) en Joke van Dijk (gepensioneerd Hoofd Opleidingen van het ROC van Amsterdam), secretaris van de Stichting Comité Vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück.
Een volle week met workshops en groepsopdrachten. De onderwerpen die in de workshops aan de orde kwamen, waren o.a.:
-Interviews met de overlevenden en ‘kind van’
-De workshop Vertel eens een verhaal
-De Historische plek
-Wat zou ik doen, verzet dat nooit verdwijnt.
De groepsopdrachten hadden als onderwerpen:
Beeldvorming van WO2. Op welke wijze worden onderwerpen als verzet, onderduik en Jodenvervolging uitgelicht in de diverse methodes.
Eenzaam in de oorlog. Het verhaal van Ed van Thijn. Geschreven door Martine Letterie. Jeugdboeken kunnen op uiteenlopende wijze in de klas gebruikt worden als beeldvormer in de geschiedenisles. In deze workshop wordt n.a.v. dit boek een toepassing voor dit jeugdboek ontworpen voor in de klas.
Maak een portret van een gevangene van Ravensbrück. Hierbij wordt gebruik gemaakt van het archief van Ravensbrück en de informatie in de tentoonstelling.
Organiseer een herdenking op 2 mei op het terrein van het Vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück. De herdenking mag op creatieve wijze vorm gegeven worden. Vastliggende gegevens zijn: de overlevenden hebben een rol en er zijn rozen voor alle deelnemers.
De werkweek eindigde op 4 mei in Westerbork, waar de studenten de herdenking bijwoonden.

4 mei herdenkingen.
Op 4 mei heeft op de Dam in Amsterdam Selma v.d. Perre de krans gelegd namens het Comité Vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück en in het Herinneringscentrum Kamp Vught zijn op 4 mei, namens het Comité, de bloemen gelegd door Beppie Ottenbros.

Nieuwsbrief te lezen in Het Contactblad Stichting 1940-1945 voorjaar 2016

Van de Voorzitter Greet Roodveldt
Stichting Comité Vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück nodigt u uit om deel te nemen aan de herdenking op 24 april 2016 om 12.00 uur.
Programma:
11.00 uur
Inloop met koffie of thee in het gebouw van Gazprom (voorheen Stage Entertainment) Museumplein 9, Amsterdam
12.00 uur
-Opening door de secretaris van het CVR
-Herdenkingsrede door Mevr. Greet Roodveldt voorzitter CVR
-Muzikale bijdrage door Heddy Lester en Frank Affolter
-Herdenkingsrede door Mevr. Vera Bergkamp Tweede Kamerlid D’66
-Gedichten gelezen door leerlingen van de Nicolaas Maesschool
-Muzikale bijdrage door Maarten Peters
-Kranslegging

Aansluitend de lunch bij Gazprom waarvoor u zich kunt aanmelden bij het secretariaat.
secretariaat@ravensbruck.nl of telefonisch 072-5712441 bij mevr. Joke van Dijk-Bording.

 Aanbevolen boek door Joke van Dijk

Alleen de toekomst kan je ontnomen worden’
Een bijzonder boek dat gaat over het oorlogs- verhaal van verzetsvrouw Agnès de Beaufort. De auteur is Illy van Voerst van Lynden, nichtje van Agnès de Beaufort. Agnès de Beaufort was 25 jaar toen de oorlog uitbrak. Ze was toen ongeveer twee jaar getrouwd met Jan van Boetzelaer. Zij sloten zich beiden aan bij een verzetsgroep en maakten deel uit van één van de ontsnappingsroutes naar Spanje.
In maart 1944 werd hun groep in Parijs verraden en de meeste leden werden gearresteerd. Agnès kwam terecht in het Vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück. Haar man in een bijkamp van Buchenwald. Agnès werd in april 1945 door het Zweedse Rode Kruis bevrijd en naar Zweden geëvacueerd met de Witte Bussen. In Zweden kreeg zij het bericht dat haar man Jan in maart was overleden.
Dit bijzondere verhaal is gebaseerd op door haarzelf zorgvuldig bewaarde getuigenissen. Na haar dood in 2002 kwamen deze te voorschijn bij het opruimen van haar papieren.
Een prachtig en informatief verhaal over de oorlog en hoe Agnès haar leven hierna weer op wist te pakken.

Het boek is in eigen beheer uitgegeven. Mocht u geïnteresseerd zijn in het boek dan kunt u contact opnemen met de auteur via: f2hlynden@ hetnet.nl.

Het bronmateriaal waarvan mevrouw Van Voerst van Lynden gebruik heeft gemaakt, is geschonken aan het NIOD.
Op 14 december 2015 heeft mevrouw Marjan Schwegman, directeur van het NIOD, het boek in ontvangst genomen.
Als u de site van het NIOD bezoekt op www.niod.nl ziet u foto’s van de overhandiging van het boek.

Even voorstellen: penningmeester Marit Broekman-de Graaf
Mijn naam is Marit Broekman–de Graaf, 34 jaar en sinds juni 2015 penningmeester van het Comité Vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück. Eind 2014 ben ik gevraagd of ik het Comité kon ondersteunen en door een indirecte verbondenheid heb ik besloten hierop in te gaan.
Mijn interesse naar en verbondenheid met Vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück is al jaren geleden gekomen: ik ben een kleindochter van Stien Spier–Pullen, oud-gevangene van het kamp, en een vrouw die zich jarenlang heeft ingezet voor de vrijheid zoals wij deze nu kennen, mede vanuit het bestuur van het Comité Vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück. Op de website www.ravensbruck.nl is, net als van andere vrouwen, het verhaal achter deze sterke vrouw te lezen.

Toen midden jaren 90 van de vorige eeuw vanuit het Comité gestart werd met educatieve jongerenreizen naar het kamp Ravensbrück, mocht ik samen met nog zeven andere jongeren, oud-gevangenen, nabestaanden en belangstellenden mee naar Berlijn. Van daaruit zijn we een dag naar kamp Ravensbrück gegaan. Ik herinner me mijn eerste bezoek aan het kamp nog goed; het maakte enorm veel indruk op me. In de jaren erna ben ik nog drie keer naar Ravensbrück geweest en iedere keer weer greep het me weer aan, kwam ik meer te weten en kreeg ik meer respect voor alle vrouwen die in het kamp gezeten en gestreden hebben. In 2009 heeft Stien Spier, in het kader van de educatieve jongerenreizen, haar laatste reis gemaakt naar kamp Ravensbrück. Ook daar mocht ik getuige van zijn. Ook die reis vergeet ik niet meer.
Na wat wikken en wegen of ik een dergelijke functie op dit moment wilde vervullen (ik heb een druk gezin met jonge kinderen), heb ik uiteindelijk besloten de functie van penningmeester op mij te nemen. Ergens voel ik mij vereerd het werk wat mijn grootouders hebben gedaan voort te mogen zetten. Zeker als ik dit mag doen met mijn moeder (maak kennis met de nieuwe redacteur). En kijkend naar de wereld om mij heen is het momenteel meer dan ooit van belang om het werk voort te zetten.

Voor haar die tot het uiterste neen bleven zeggen tegen het fascisme. Toen maar zeker ook nu!

Even voorstellen: redactie en website: Joke de Graaf-Druijf
Vorig jaar ben ik toegetreden tot het Comité om bij het secretariaat van Joke van Dijk-Bording te assisteren. Ik ben de jongste dochter van Stien Spier-Pullen en Jan Druijf (ook een oud-verzetsgevangene). Mijn moeder heeft zich, zolang ik me bewust ben, bezig gehouden met haar strijd tegen fascisme, racisme en discriminatie. Ze heeft vele jaren in het bestuur gezeten van het CVR en ik heb me jaren op afstand gehouden van het Comité. Het secretariaat kon echter wel een helpende hand gebruiken en daardoor ben ik vorig jaar  toegetreden tot het bestuur. Door een wisseling van bestuursleden ben ik mij tevens bezig gaan houden met de redactie van het Nieuwsblad zoals te lezen in Het Contactblad van de Stichting 1940-1945 en de website. Het was hard nodig om de website aan te passen aan de moderne tijd, zodat hij ook toegankelijk wordt voor geïnteresseerden met een telefoon of tablet. We denken daarbij o.a. aan de jongeren die meegaan zowel met de jongerenreis als de Paboreis. Zij kunnen zich voorbereiden op de reis door informatie te verkrijgen over de Stichting Comité Vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück en het Kamp Ravensbrück. De oude website moest helemaal aangepast en up-to-date gemaakt worden, wat het bestuur heeft doen besluiten een nieuwe website te laten bouwen. We doen ons best om de website zo recent mogelijk te houden. Er zijn wel wat veranderingen toegepast en we bouwen nog verder om de website weer tot een interessant, informatief geheel te maken.

Vanaf begin februari 2016 is de vernieuwde website van de Stichting Comité Vrouwen-concentratiekamp Ravensbrück te bekijken. Het bestuur heet u dan ook van harte welkom op de website. Wilt u contact opnemen over de website dan kunt u mailen naar cvrredactie@ravensbruck.nl

Als u in het archief van de Stichting Comité Vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück wilt kijken, verwijzen we u naar de website van het NIOD www.niod.nl.