Kim den Uijl (11 jaar)

Mevrouw Grader-Bloeme en de Tweede Wereldoorlog

Al eerder werd opgemerkt dat poëzie niet alleen van letterkundigen afkomstig hoeft te zijn. Ook in juni 2002 plaatsten we een gedicht van een jonge dichteres.
Kim den Uijl schreef het gedicht speciaal voor de jaarlijkse Ravensbrück herdenking op het Museumplein in Amsterdam.
Kim was toen leerling in groep 7 van de Nicolaes Maesschool. Deze school heeft het monument geadopteerd.
Mevrouw Grader kwam zo af en toe op de Nicolaas Maesschool om daar te vertellen over de Tweede Wereldoorlog.Zij is ex-gevangene van Ravensbrück.

Mevrouw Grader was nog jong
Toen in 1940 de Tweede Wereldoorlog begon
Het was op 10 mei, om vijf voor vier in de nacht
De Duitsers vielen binnen, totaal onverwacht
Mevrouw Grader was pas vijfentwintig jaar
Iedereen was bang en ook zij liep gevaar
Want zij was dapper en ging in het verzet
Maar ze werd verraden en gevangen gezet
Ze doorstond honger, kou en erge rampen
Overleefde vijf concentratiekampen
Werd naar Ravensbrück gedeporteerd
Nog geen derde van de vrouwen is daarvan teruggekeerd
Mevrouw Grader vertelt haar verhaal al meer dan veertig jaar
En waarschuwt ons voor het gevaar
Als ze vertelt zie ik hoe ze beeft
Omdat ze de oorlog dan opnieuw beleeft
Als de ene groep mensen de andere gaat haten
Komen er oorlogen en soldaten
Dan ben je nergens veilig meer
Die les is nodig, ieder jaar weer

Kim den Uijl

Toelichting:
De Tweede Wereldoorlog, die weliswaar al in 1939 was begonnen, kreeg voor Nederland een onverwachte wending toen op 10 mei 1940 de Duitsers binnenvielen. Nederland was net als in de Eerste Wereldoorlog neutraal en hoopte zo ook nu weer buiten de strijd te blijven.  Haar verzet wordt hier dapper genoemd en dat is terecht; het wordt direct gekoppeld aan angst.

“Alleen hij (zij) is werkelijk moedig,
die ook vrees kent;
de ander is alleen maar roekeloos.”
W. Brandt.

Het verzet was dus allerminst zonder risico en Mevrouw Grader heeft dat aan den lijve ondervonden.
Dat de verschrikkingen tijdens de oorlogen begaan niet ophouden als de vrede getekend is, komt tot uiting in de zin “Omdat ze de oorlog dan opnieuw beleeft”.
In de laatste strofe volgt de rechtvaardiging voor het jaarlijk herdenken. 

---

<< Terug naar Kunst en Kultuur
<< Terug naar Poëzie - Pagina