Ed. Hoornik

Wij kunnen u niet meer bereiken,
wij komen een zintuig te kort,
wij leggen ons neer bij de feiten
dat gij minder en minder wordt.

De enkele keren dat ge
In dromen ons nog verschijnt,
Wordt ge ijler en ijler
tot ge voor altijd verdwijnt.

Straten houden uw namen
voor heden en morgen in stand,
maar onze kinderen brengen
ze niet meer met u in verband.

Het land ligt nog net als het toen lag
Van polder tot polder te kijk;
De mensen die er in wonen
Blijven zichzelve gelijk.

Maar eenmaal per jaar is de stilte
Tot den hemel toe van u vervuld
En belijden wij zonder woorden
Onze dankbaarheid, onze schuld.

Uit: Verzamelde gedichten, Meulenhoff, Amsterdam, 3de druk 1983 blz.233.

Ed Hoornik werd in 1910 geboren in Den Haag.
Hij is het meest bekend vanwege zijn gedichten, maar schreef ook romans. De thema’s van Hoornik's werk zijn vooral de confrontatie met de dood, voortkomend uit zijn oorlogservaringen in het concentratiekamp Dachau, en het schuldcomplex dat hij als overlevende had. Bekend werk van Hoornik zijn de roman "De Overlevende" (1958) en het in vrije verzen geschreven toneelstuk "De bezoeker" (1953). Ed Hoornik overleed in 1970 te Amsterdam. Ed Hoornik was gehuwd met de schrijfster (voor de jeugd) Mies Bouhuys.

Toelichting:

We denken steeds minder vaak aan de mensen die in 40-45 door de duitsers zijn gedood; in het concentratiekamp of doordat ze werden gefusilleerd. Er zijn straten naar hen genoemd, maar de nieuwe generatie beseft niet om wie en waarom het gaat. De mensen die 40-45 wel hebben meegemaakt denken eigenlijk alleen op 4 mei nog aan die doden. Dankbaar voor wat die hebben gedaan, maar ze voelen ook een schuld: hadden zijzelf meer kunnen/moeten doen?