Bertus Aafjes
De laatste brief
De wereld scheen vol lichtere geluiden
En een soldaat sliep op zijn overjas.
Hij droomde lachend dat het vrede was
Omdat er in zijn droom een klok ging luiden.
Er viel een vogel die geen vogel was
Niet ver van hem tusschen de warme kruiden.
En hij werd niet meer wakker want het gras
Werd rood, een ieder weet wat dat beduidde.
Het regende en woei. Toen herbegon
Achter de grijze lijn der horizon
Het bulderen – goedmoedig – der kanonnen.
Maar uit zijn jas, terwijl hij liggen bleef,
Bevrijdde zich het laatste wat hij schreef:
Liefste, de oorlog is nog niet begonnen.
Uit: Het gevecht met de muze, uitgegeven bij J.H. Meulenhoff, Amsterdam 1940 van de Nederlandse dichter en prozaïst Bertus Aafjes (1914 - 1993).
Aafjes volgde een tijd een priesteropleiding, studeerde archeologie in Leuven en Rome en werd journalist. Uit zijn eerste werk blijkt een zangerig talent dat voorkeur heeft voor romantische motieven: verliefdheid en weemoed, de schoonheid van de vrouw en van de natuur.
Toelichting:
Het gedicht gaat over een soldaat die droomt over vrede terwijl de oorlog hem overrompelt.
Dit gebeurde ook op 10 mei 1940 toen de Nederlanders door de Duitse luchtaanvallen hardhandig werden wakker geschud. …. Ons leger was paraat, maar hoopte buiten het strijdgewoel te kunnen blijven.
<< Terug naar Kunst en Kultuur
<< Terug naar Poëzie - Pagina