Het ontwerp

De ingeving die uitmondde in het definitieve ontwerp, was een klop als een hartslag, die langzaam overgaat in licht. Het licht is daarbij het symbool dat de slachtoffers van het verzet tegen het fascisme ook na hun sterven nog spreken om een boodschap over te brengen. Een boodschap die oproept om altijd en overal actie te voeren tegen concentratiekampen. Een boodschap, die oproept om waakzaam te blijven en te vechten tegen fascistische tendensen in eigen land en elders. Een oproep om tot het uiterste nee te zeggen tegen fascistische regimes nu, met de zelfde trekjes van het nationaal-socialisme van toen.

Klop en licht werden geplaatst in een baken. De gehele menselijke geschiedenis door hebben bakens immers de goede weg aangegeven en gewaarschuwd tegen dreigende gevaren. Het baken zendt een signaal uit. Basis hiervan is de twee minuten stilte, waarin het licht langzaam opkomt en weer verdwijnt. Dit licht wordt vooraf gegaan door een, in sterkte toenemende en daarna weer wegstervende klop verbonden door een geruis. Als de ruis wegvalt wordt de stilte hoorbaar. Aangezien een permanent geluid in de stad snel hinderlijk kan worden is dit geluid alleen hoorbaar indien men zich dicht bij het monument bevindt. Daarom is de klop zichtbaar gemaakt in lichtflitsen, die over het gehele plein te zien zijn. In eerste instantie was het de bedoeling dat geluid en stilte elkaar om de twee minuten zouden afwisselen.Tijdens de uitwerking bleek de stilte voor het gevoel veel langer te duren dan de twee minuten van het geluid. Zo is de duur van zeven minuten van de gehele cyclus ontstaan, waarbij het geluid vijf minuten heerst en licht en stilte twee minuten heersen.