Historisch overzicht 

Algemeen

Concentratiekampen zijn kampen die zijn ingericht om daarin op grote schaal politiek gevaarlijk, of ongewenst geachte personen, gevangen te houden. Typerend voor deze vorm van gevangenhouding is het ontbreken van een voorafgaand vonnis van een onafhankelijke rechter, waarin strafbare feiten en duur van de vrijheidsberoving zijn vastgelegd. Het meest berucht werden de Duitse concentratiekampen, die spoedig na het aan de macht komen van Hitler door het nationaal-socialistische regime werden opgericht. Reeds bij nooddecreet van 28 februari 1933 kreeg de “Schutzhaft”, de beschermende hechtenis, een plaats in de rechtsorde van het Derde Rijk. Iedereen die ook maar de geringste blijk gaf mogelijk of daadwerkelijk verzet tegen het nieuwe regime te plegen kon zo worden opgeborgen. De concentratiekampen worden hier onderscheiden van de echte vernietigingskampen. Dat waren kampen die door het nazi-regime tijdens de oorlog werden opgezet om systematisch en in hoog tempo mensen om te brengen. De meerderheid van hen waren Joden. Alle vernietigingskampen waren gelegen in Polen. Auschwitz is wel het meest bekende symbool van de bewust geplande moord op de Joden. Toch moet opgemerkt worden dat aan het eind van de oorlog ook in andere kampen geplande moord op grote schaal voorkwam.
Lees verder